سالهاست با خودم کنار آمده ام .
قرار گذاشته ام ، کسی را که دوست دارم ، منتظر نگذارم .
بعضی ها را باید ببینی تا دوست داشتنت جوانه زنی کند.
بعضی ها را باید سالها در زندگیت مرور کنی ، تا عشق ریشه زند در وجود تو
اما ، بعضی ها را نه دیده ای ، نه می شناسی ولی ناگهان ، گویا سالهاست تو دل تو اقامت دارند.
اینها ، بی بهانه ترین دوستی ها و ناب ترین عشق ها را به تو تحمیل خواهند کرد.
طوری که دیگر ، چیزی به نام تو باقی نخواهد ماند و همه چیز میشود «او»
قدر این گروه آخر را باید دانست ، آنها لایق عشق ورزیدن هستند ، حتی اگر تا پایان جهان در پس پرده بمانند.
حتی تصور بودنشان هم زیباست .
چون بی نهایت در وجودمان زنده اند.
و تو همینی که هستی ...
برچسب:
نویسنده: پرنیا کمالی