باز است راه ، امّا
توان برخاستنم نیست
راهی نمانده تا درون خانه
و من در حیاط ، زمین گیر شده ام
ملتمسانه در انتظار دست مهربانی
که دستم را بگیرد و بلندم کند
و مرا با خود بِبَرَد...
برچسب: نویسنده: پرنیا کمالی تاريخ: پنجشنبه 11 بهمن 1397 ساعت: 7:56